Ճամբարային գիշերակացի պատումներից․ ամեն գեղեցիկ ավարտ մի նոր լավի սկիզբ է

Ճամբարային վերջին օրվա իր տպավորությունների մասին պատմում է լրագրող Մարինե Իշխանյանը։

Նկարները՝ բլոգում։

Ամառ 2017-ի ամենախենթ ու ակտիվ ջոկատը որոշեց ճամբարային վերջին օրերը դարձնել անմոռաց ու հիշարժան․ որոշեցինք ու մնացինք դպրոցում։ Ի դեպ, այդ գաղափարը կար ճամբարայի առաջին իսկ օրվանից․ պատրաստվում էինք, որոշում, թե որտեղ ենք քնելու, ինչ նախագծեր ենք անելու և այլն։ Երբ ճամբարային օրն ավարտվեց, մի քանի աղջիկներով սպասեցինք դպրոցում, պատրաստվեցինք դիմավորելու մեր ընկերներին, մի փոքր էլ հանգստացանք, որպեսզի կարողանանք վայելել երեկոն։ Երբ արդեն անձնակազմը տեղում էր, մենք մեր իրերը դասավորեցինք և սկսեցինք պատրաստվել ընթրիքին։ Մեզ հյուր էին եկել Ընկեր Լիլին և մեր ջոկատի Սյուզիի մայրիկը։ Ընթրիքի համար գրեթե ամեն ինչ պատրաստ էր։ Մենք խարույկ չունեինք, բայց խարույկին գրեթե չէր զիջում Դավիթի կիթառը, մեր երգերը, տաք ծածկոցները և ընկեր Լիլիթի պատրաստած անմահական թեյը։ Մենք երգեցիք, պարեցինք խաղացինք, ամեն ինչ հիանալի էր։ Տղաները երեկոն ավելի հիշարժան դարձնելու համար մի առասպել էին հորինել, որն էլ ակտիվություն էր ստեղծել մեր ջոկատում։

 

 

Թողնել պատասխան

Կարծիք
Անուն*
Էլ․ փոստ*
Կայք*